koruma tedbirleri kapsamında el konulan bilgisayarların geç iadesi nedeniyle hükmedilen manevi tazminatın miktarı ve tazminat koşullarına ilişkin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi.

Koruma tedbirleri kapsamında el konulan bilgisayarların geç iadesi nedeniyle hükmedilen manevi tazminatın miktarı ve tazminat koşullarına ilişkin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi.

Özet: Davacının işyerinde 19.09.2019 tarihinde el konulan bilgisayarların imaj alma işlemi sonrası harddisklerinin ancak 16.01.2020 tarihinde iade edilmesi nedeniyle "elkonulan eşyanın zamanında geri verilmemesi" gerekçesiyle açtığı manevi tazminat davasında, Yargıtayın önceki bozma kararı doğrultusunda alt mahkemenin davacı lehine 6.000 TL manevi tazminata hükmetmesi üzerine, davacı vekilinin tazminat miktarının yetersizliğini, davalı vekilinin ise davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmesi ele alınmaktadır.

12. Ceza Dairesi 2025/5123 E. , 2025/8962 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/331 E., 2024/436 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 21.02.2020

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,

Temyize konu İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma işlemi nedeniyle 100.000 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinafı üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün "Davacının işyerinde arama yapılarak ele geçirilen bilgisayar, bilgisayar programları ve kütükleri üzerinde 5271 sayılı CMK’nın 134. maddesi gereğince inceleme yapılmasına ve kopya çıkartılmasına karar verildiği, bunun üzerine 19.09.2019 tarihinde davacının işyerinde arama yapılarak davacıya ait 1 adet dizüstü ve 2 adet masaüstü bilgisayara el konulduğu, bilgisayarların 22.11.2019 tarihinde, harddisklerin ise imaj alma işlemi gerçekleştirilerek 16.01.2020 tarihinde davacıya iade edildiği dikkate alınarak, davacıya ait bilgisayarlara elkoyma tarihinde imajlarının alınarak davacıya iadesi yerine, bahse konu bilgisayarlara 19.09.2019 tarihinde el konularak nihayeten ancak 16.01.2020 tarihinde davacıya iade edilmesi suretiyle CMK'nın 141/1-j maddesinde düzenlenen elkonulan eşyanın zamanında geri verilmemesi nedeniyle davacı lehine makul bir miktar manevi tazminata hükmolunması gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 6.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihi tarihi olan 19.09.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; arama ve el koyma tutanağında bilgisayarlara el konulmasına herhangi bir gerekçe gösterilmediğini, kolluk kuvvetlerinin keyfi olarak yaptığı el koyma işleminin ölçüsüz ve hukuka aykırı olduğu olduğuna, hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, tazminat koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde davacının işyerinde arama yapılarak ele geçirilen bilgisayar, bilgisayar programları ve kütükleri üzerinde 5271 sayılı CMK’nın 134. maddesi gereğince inceleme yapılmasına ve kopya çıkartılmasına karar verildiği, bunun üzerine 19.09.2019 tarihinde davacının işyerinde arama yapılarak davacıya ait 1 adet dizüstü ve 2 adet masaüstü bilgisayara el konulduğu, bilgisayarların 22.11.2019 tarihinde, harddisklerin ise imaj alma işlemi gerçekleştirilerek 16.01.2020 tarihinde davacıya iade edildiği dikkate alınarak, davacıya ait bilgisayarlara elkoyma tarihinde imajlarının alınarak davacıya iadesi yerine, bahse konu bilgisayarlara 19.09.2019 tarihinde el konularak nihayeten ancak 16.01.2020 tarihinde davacıya iade edilmesi suretiyle CMK'nın 141/1-j maddesinde düzenlenen elkonulan eşyanın zamanında geri verilmemesi nedeniyle davacının manevi tazminata hak kazandığı değerlendirilerek kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının dava dilekçesinde hukuka aykırı el koyma nedeniyle yalnızca manevi tazminat talebinde bulunduğu dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar, manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır, bu açıklamalar ışığında, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Patnos Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4 maddesi uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.