Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin, davacının alacak taleplerinin temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesini reddettiği önemli bir karar.
Özet: Yüksek mahkeme, davacının hizmet süresi, iddia edilen ücret ve dava konusu alacak talepleri ile bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, temyize konu edilen toplam miktarın bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesinde belirtilen 544.000,00 TLlik kesinlik sınırının altında kaldığını tespit ederek, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermiştir.
9. Hukuk Dairesi         2025/7041 E.  ,  2025/8798 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/921 E., 2025/1418 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/228 E., 2025/65 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre davacının hizmet süresi, iddia edilen ücret, dava konusu alacak talepleri ile bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi birlikte dikkate alındığında; reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar (karar tarihindeki ... Bankası efektif satış kuru üzerinden TL'ye çevrilmekle hesaplanan) Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.