Hırsızlık suçundan yargılanan sanıklardan birinin temyiz talebinden vazgeçmesi ve diğer sanığa hükmün usulüne uygun tebliğ edilmemesi sebebiyle dosyanın iadesi kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan iki sanıktan ilkine ilişkin olarak, sanık müdafiinin temyiz başvurusuna rağmen sanığın bizzat cezasının onanmasını talep etmesi nedeniyle temyiz talebinden vazgeçildiği kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilirken; ikinci sanık hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği ve tebligat evrakına rastlanılmadığı tespit edildiğinden, sanığa hükmün (cezaevinde bizzat okunup anlatılmak suretiyle veya son bilinen adresine mernis şerhsiz tebliğ gibi) usulüne uygun tebliğ edilmesi, tebliğ evrakının ve olası temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ile ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın ilgili mahkemeye iadesine hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/1213 E.  ,  2025/19850 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1491 E., 2023/1281 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde sunmuş olduğu 03.07.2023 tarihli temyiz dilekçesinden sonra sanığın 24.07.2025,11.09.2025 tarihli dilekçeleri ile cezasının onaylanmasını talep ettiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin,15.06.2023 tarihli ve 2021/1491 Esas, 2023/1281 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanığın yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanığa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığından, gerekçeli kararın sanık ...'a usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi idaresine beyanda bulunarak veya dilekçe vererek temyiz edebileceği bildirilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.