Yargıtay 4. Ceza Dairesi, karşılıklı hakaret suçunda ceza verilmesine yer olmadığı kararına karşı istinaf başvurusunu reddeden hükmü temyizen onadı.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanıklar hakkında, ilk derece mahkemesince hakaretin karşılıklı işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; bu karar istinaf mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiş ve sanık müdafiinin beraat talebiyle yaptığı temyiz başvurusu incelenmiştir. Yargıtay, yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemenin gerekçesi sonucunda, karşılıklı hakaret nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığı kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek, sanık müdafiinin temyiz sebeplerini yerinde görmemiş ve istinaf mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/12034 E.  ,  2026/184 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/464 E. 2023/399 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kurulmasına yer olmadığı kararlarına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği özetle; suçu işlemediklerine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaretin karşılıklı işlendiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.01.2026 tarihinde karar verildi.