Yargıtay, cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık hakkında istinaf mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddederek kararı onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanık hakkında, bölge adliye mahkemesi kararıyla hüküm kaldırılarak beraat kararı verilmiştir; katılan vekilinin, paylaşımların hakaret suçunu oluşturduğu ve sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, üst mahkeme tarafından incelenmiş ve bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden temyiz istemi esastan reddedilerek, sanığın beraat kararı oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/14834 E.  ,  2026/175 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/783 E., 2023/728 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılıp sanığın beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; eleştiri kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayıp hakaret suçunu oluşturan paylaşımlar nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İskenderun 5. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.