Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararını onarken katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddetmiştir.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında bölge adliye mahkemesince beraat kararı verilmesi üzerine, katılan vekilinin ifadelerin eleştiri sınırlarını aşıp hakaret teşkil ettiği ve beraatin usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki temyiz istemi, yapılan inceleme sonucunda yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesinin beraat hükmü hukuka uygun bulunarak oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/14768 E.  ,  2026/164 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1371 E., 2023/603 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince karar kaldırılıp sanığın beraatine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayıp hakaret suçunu oluşturan ifadeler nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.