Cumhurbaşkanına hakaret suçunda, sanık hakkındaki beraat kararının onanmasına, ancak mahkumiyet hükmünün matufiyet şartının yetersiz gerekçeyle açıklanmaması nedeniyle bozulmasına ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerini istinaf incelemesinde onayan bölge adliye mahkemesi kararı, temyize taşınmış olup, temyiz incelemesinde sanık hakkındaki beraat hükmünün yerinde olduğu ve hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle onanmasına karar verilirken, mahkumiyet hükmüne ilişkin kısımda ise hakaretin mağdura yönelik matufiyet şartının yeterince açıklanmadığı ve bu nedenle kararın hukuka aykırı olduğu tespit edilerek bozulmuş; dosya, bozma kararı verilen kısım yönünden yeniden yargılama yapılmak üzere yerel mahkemesine iade edilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/8231 E.  ,  2026/160 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/716 E., 2022/1533 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince ayrı ayrı verilen beraat ve mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mahkumiyete konu edilen paylaşımdaki fotoğrafların katılanın eşine ve annesine değil yazar Ş.Y.Ş.'ye ait olduğuna, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın iddianame konusu her iki paylaşım nedeniyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Beraat Hükmü Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Sanık müdafii ve katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 126. maddesindeki “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; mahkumiyete konu yorumun, '' Marginale'' rumuzlu kullanıcı tarafından paylaşılan yoruma tepki olarak yazıldığının anlaşılması karşısında, matufiyet şartının olayda ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B. Mahkumiyet Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Beykoz 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.