Hırsızlık davasında gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununa uygun iki aşamalı tebliğ usulüne uyulmaması sebebiyle dosyanın yeniden tebliğ için iadesi.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçuna ilişkin davada, gerekçeli karar, temyiz ve çekilme dilekçelerinin katılan ve sanığa tebliğinde, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddelerinde belirtilen iki aşamalı usule (bilinen en son adres, ardından MERNİS adresi ve cezaevindeki sanıklar için özel tebliğ yöntemleri) uyulmadığını tespit ederek, tebligatların yasal mevzuata uygun şekilde yapılmasını, varsa ek belgelerin sunulmasını ve ardından dosyanın yeniden incelenmek üzere iadesini kararlaştırmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/15151 E.  ,  2025/20748 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/691 E., 2022/1510 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/691 Esas, 2022/1510 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yokluklarında verilen kararların, katılanın ve sanık ...'in kovuşturma aşamasında en son bildirdikleri adresten farklı olan adreslerine yapılmasına ilişkin tebliğ işleminin usulüne uygun olmaması karşısında; gerekçeli kararın, temyiz dilekçelerinin ve sanık ...'in müdafinin çekilme dilekçesinin katılana ve sanığa usulüne uygun olarak (Öncelikle katılanın bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge, sunarsa katılanın ve sanığın temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.