2. Ceza Dairesi, katılanın bilinen son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan MERNIS adresine çıkarılan tebligatın usule aykırılığı ve sanık temyiz istemi hakkında ek tebliğname eksikliği nedeniyle dosyayı iade kararı verdi.
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, katılan aleyhine verilen kararın tebligatının, 7201 sayılı Kanunun 10/2. ve 21/1. maddelerine aykırı olarak doğrudan MERNİS adresine "MERNİS adresi" şerhiyle gönderilmesi nedeniyle usulsüz bulunduğu ve ayrıca sanığın temyiz talebine ilişkin tebliğnamede görüş bildirilmediği tespit edildiğinden, dosyanın esastan incelenmeksizin, öncelikle bu usuli eksikliklerin giderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına geri gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/15355 E.  ,  2025/20828 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1007 E., 2022/352 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2022/1007 Esas, 2022/352 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
1.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2 maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılanın yokluğunda verilen 21.02.2022 tarihli kararın bilinen son adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi gereğince tebliği yerine doğrudan MERNİS adresine “MERNİS adresi” şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesi gereğince çıkarılan tebligatın usûle aykırı olmasından dolayı, 21.02.2022 tarihli gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (Öncelikle adı geçen katılanın bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması hâlinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere dava dosyasının yeniden Dairemize gönderilmesi,
2.Sanığın 14.10.2022 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiğinin dosya içeriğinden anlaşıldığı, ancak tebliğnamede sanığın temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmediğinden, sanığın temyiz istemi yönünden ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.