İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin hırsızlık suçuna ilişkin kararına karşı Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından sebepsiz temyiz başvurusunun reddine dair karar.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunda, yoklukta tebliğ edilen karara rağmen yasal süresi içerisinde sunulan temyiz dilekçesinin kanuni temyiz sebeplerini içermemesi nedeniyle temyiz istemi reddedilmiştir. Yüksek mahkeme, başvurunun usuli eksiklikten dolayı reddine karar vererek, dava dosyasının ilgili ilk derece mahkemesine geri gönderilmesine ve temyiz ret ilamının istinaf mahkemesine iletilmesine hükmetmiştir. Bu karar, temyiz dilekçelerinde gerekçe belirtme zorunluluğunun hukuki önemini vurgulamaktadır.
MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2024/4700 E., 2024/5189 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Retİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/4700 Esas, 2024/5189 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 24.12.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 07.01.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Uşak 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.