Hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı, gerekçe gösterilmeden yapılan temyiz isteminin Yargıtay tarafından reddine ilişkin karar.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onayan istinaf mahkemesi kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu, sanık tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 288 ve 294. maddelerinde belirtildiği üzere hukuki bir gerekçe sunulmaması nedeniyle reddederek, usul eksikliği sebebiyle temyiz incelemesinin esasının yapılamayacağına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/13818 E.  ,  2025/20698 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2063 E., 2024/1007 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2024/2063 Esas, 2024/1007 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Muratlı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.