8. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldırarak uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet hükmü kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkumiyete çevrilmesi üzerine, sanık ve müdafiinin temyiz başvurusu değerlendirilmiş; arama kararının usul ve yasaya uygun olduğu, dosya kapsamındaki delillerin sanığın uyuşturucu ticareti yaptığını kesin olarak ortaya koyduğu ve savunma hakkının ihlal edilmediği gerekçeleriyle, bölge adliye mahkemesinin sanığın on yıl hapis ve adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmedilerek temyiz istemleri reddedilmiş ve mahkumiyet kararı onanmıştır.
8. Ceza Dairesi         2024/5023 E.  ,  2025/9013 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1069 E., 2023/2388 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin reddi, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanığın temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ve müdafiinin aynı taraf olduğu gözetilerek temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2022/446 Esas, 2023/62 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1069 Esas, 2023/2388 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 192/3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz sebepleri
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın amacının ticaret olmadığına, kendisini iyi ifade edemediğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında sözlü arama talimatı verildiği, süresi içinde sulh ceza hakimliğinden Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden arama ve elkoymanın onanması talebinde bulunulduğu Sulh Ceza Hakimliğince de kararın onandığı anlaşıldığından, arama kararı konusundaki Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın kullandığı araçta uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği şeklindeki iddiaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu, savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.09.2023 tarihli ve 2023/1069 Esas, 2023/2388 Karar sayılı kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.