Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen istinaf kararlarına yapılan temyiz başvurularının reddine hükmetmiştir.
Özet: Sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarını temyizi üzerine yapılan incelemede; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle bu yöndeki temyiz isteminin reddine, hırsızlık suçuyla ilgili olarak ise usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı yasal süresi içinde sunulan temyiz dilekçelerinde temyiz sebebi belirtilmediği anlaşıldığından, sanığın her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin de ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12702 E.  ,  2025/19970 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/995 E., 2025/530 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 18.07.2023
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ret
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/995 Esas, 2025/530 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 01.03.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 07.03.20 25... .03.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Islahiye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.