Miras bırakanın pay devri davasında kesinleşen hükümdeki maddi hata düzeltme talebinin reddine ilişkin temyiz incelemesi ve onama kararı.
Özet: Mirasçıdan mal kaçırma amaçlı muvazaalı işlem iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davasında kesinleşmiş hükümde yer alan devredilen pay oranına ilişkin "maddi hata" iddiasıyla yapılan tashih talebinin ilk derece mahkemesince reddi, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle kesinleşmiştir. Yüksek Mahkeme, kesinleşmiş kararların tashih veya tavzih yoluyla esasının değiştirilemeyeceği ve mevcut kararda usul veya yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesinin red kararını onamıştır.
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1485 E., 2025/1855 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Karapınar 1. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2021/30 E., 2022/109 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVA Davacı; muris ....’ın paydaşı olduğu 41,115, 121, 292, 300, 335, 351, 236, 237, 419, 588, 5 93... parsel sayılı taşınmazlardaki ¼ payını 07.02.2017 tarihinde davalı torunu ...’a devrettiğini, taşınmazların toplulaştırma sonrası 1 84... ve 1 32... parsel olduğunu, devrin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.II. CEVAPDavalı; murise baktıklarını, devrin minnet duygusu ile yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli 2022/2259 Esas, 2023/228 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine kesin olarak karar verilerek kararın 07.02.2023 tarihinde kesinleştiğine ilişkin şerh düşülmüştür.Davacı vekili 21.11.2024 tarihli dilekçe ile; kararda maddi hata bulunduğunu, hükümde payın ¼ şeklinde yazıldığını, toplulaştırma yapılan taşınmazlarda tamamının üzerinden tescil kararı verilmesi gerektiğini belirtilerek kararın düzeltilmesini talep etmiş, Mahkemece 20.01.2015 tarihli ek karar ile, kesinleşmiş bir mahkeme kararı mevcut iken yeniden yargılamanın esasına dahil olunacak herhangi bir hüküm kurulamayacağı, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların tashih veya tavzih yolu ile sınırlandırılmasının, genişletilmesinin veya değiştirilmesinin mümkün olmadığı, hükmün tashih veya tavzih edilebilmesinin yasal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle tashih talebinin reddine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFMahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili temyiz dilekçesinde; maddi hata yapıldığını, hükmün düzeltilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve GerekçeDava, hükmün tashihi istemine ilişkindir.Dosya içeriğinden; dava konusu 13 adet taşınmazda muris ...’ın ¼ 'er payını 07.02.2017 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 41 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazların 09.04.2019 tarihli toplulaştırma işlemi ile 1 84... ve 1 32... parsele gittiği anlaşılmaktadır.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.