Hırsızlık suçundan verilen beş yıldan az hapis cezasına karşı yapılan temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMKnın 286/2-b maddesi uyarınca reddine dair Yargıtay kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen hapis cezalarının istinaf mahkemesince tek bir 2 yıl 1 ay hapis cezasına düşürülmesi üzerine, sadece sanık tarafından temyiz edilen bu karar, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-b maddesi uyarınca beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemezliği gerekçesiyle reddedilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3408 E., 2022/1529 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/3408 Esas, 2022/1529 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan ayrı ayrı 1 yıl 8 ay ve 2 yıl 1 ay hapis cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince sanığın hırsızlık suçundan sadece 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği ve kararı sadece sanığın temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2. maddesinin (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.