Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık temyiz talebini usuli eksiklikler ve kanuni temyiz yasağı nedeniyle reddetti.
Özet: Sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi kapsamında temyiz incelemesine tabi olmaması, ayrıca hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yasal süre içinde yapılan temyiz başvurusunun ise temyiz sebebi içermemesi gerekçeleriyle, sanığın tüm temyiz taleplerinin ilgili kanun maddeleri uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/13591 E.  ,  2025/19965 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1944 E., 2025/913 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2023/1944 Esas, 2025/913 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 08.04.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.04.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.