Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmüne karşı yapılan istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddedilerek beraat hükmünün kesinleşmesine dair Yargıtay kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, "Cumhurbaşkanına hakaret" suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek beraat kararının onanması üzerine, katılan vekilinin hukuka aykırılık, paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, atılı suçun unsurlarının oluştuğu yönündeki temyiz iddialarını yerinde bulmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılmayarak istinaf kararını hukuka uygun görerek temyiz istemini oy birliğiyle esastan reddederek hükmü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/6250 E.  ,  2025/19910 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/543 E., 2022/1644 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Şikâyetçi vekilinin 08.07.2020 tarihli dilekçesiyle katılma isteminde bulunmuş olmasına karşın, bu hususta bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince şikâyetçinin katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; hukuka aykırı karar verildiğine, davaya konu paylaşımın eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesi gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.12.2025 tarihinde karar verildi.