Yargıtay, görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarına ilişkin istinaf kararlarının temyiz incelemesini hukuki yarar ve temyiz kabiliyeti eksikliğiyle reddetmiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık müdafiinin görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz başvurularını, direnme suçunda istinafın esastan reddine dair kararın temyiz edilemezliği, mala zarar verme suçunda ise bölge adliye mahkemesinin "karar verilmesine yer olmadığına" hükmünün temyiz kabiliyeti olmayan bir karar türü olması ve sanığın hukuki yararının bulunmaması gerekçeleriyle reddederek, dava dosyalarının incelenmeksizin iadesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/910 E., 2024/888 K.SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar vermeHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, karar verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli ve 2024/910 Esas, 2024/888 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli karar başlığında, heyet üyelerinin kurum siciline yer verilip, ad ve soyadlarının gösterilmemesi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/2-b maddesindeki açık düzenlemeye aykırı ise de; anılan hususun mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür. A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Karar Yönünden5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,B. Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Karar YönündenMarmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2023 tarihli, 2023/701 Esas, 2023/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak mala zarar verme suçundan " karar verilmesine yer olmadığına " karar verildiği, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanığın mala zarar verme suçunu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu anlaşılmakla sanığın temyiz isteğinin kararın gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığı ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 223/1 inci maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında sayılmayan ve bu nedenle temyiz kabiliyeti bulunmayan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteğinin reddi ile dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Maramaris 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.11.2025 tarihinde karar verildi.