yargıtay 1. ceza dairesi, ilk derece mahkemesinin düşme kararını kaldıran bölge adliye mahkemesinin kasten ve olası kastla yaralama suçlarından verdiği mahkumiyet hükümlerini temyiz taleplerini reddederek onadı.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesinin düşme kararını kaldıran Bölge Adliye Mahkemesinin kasten ve olası kastla yaralama suçlarından verdiği mahkumiyet hükümlerini temyiz taleplerini reddederek onadı.

Özet: İlk derece mahkemesinin taksirle yaralama suçundan verdiği düşme kararını kaldıran Bölge Adliye Mahkemesinin sanığı kasten yaralama ve olası kastla yaralama suçlarından hapis cezasına mahkum etmesi üzerine, sanık müdafiinin beraat, eksik inceleme ve suç vasfına ilişkin temyiz itirazları değerlendirilmiş; yargılama sürecindeki usul ve kanunlara uygunluk, toplanan delillerin yeterliliği ve suç vasıflarının doğru tespit edildiği sonucuna varılarak, Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet hükümleri eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle onanmıştır.

1. Ceza Dairesi 2024/3969 E. , 2025/7487 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2291 E., 2024/249 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, olası kastla yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "düşme, beraat" kararları, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararları verilerek hükümlerin türü değiştirildiğinden, temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2019/190 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurlara yönelik taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçundan açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73/4-6 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/2291 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1.Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a-e, 87/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 14... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2.Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a-e, 21/2. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçları işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine, eksik incelemeye, suç vasfına, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulanmamış ise de; hak yoksunlukları kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suç vasıflarının kasten yaralama ve olası kastla yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eksik incelemenin olmadığı, mağdurlardan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/2291 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde karar verildi.