Yargıtay, imzasız mektupla tehdit suçunda nitelikli halden basit tehdite dönüştürülerek uzlaşma ile kamu davası düşürülen istinaf kararını, katılan vekilinin itirazlarına rağmen onadı.
Özet: İlk derece mahkemesince nitelikli tehdit suçundan mahkumiyet verilen sanık hakkında, istinaf mahkemesinin eylemi basit tehdit olarak değerlendirip uzlaşma sağlanması nedeniyle kamu davasını düşürdüğü hüküm, katılan vekilinin eylemin nitelendirilmesi ve uzlaşma sürecinin usulsüzlüğüne ilişkin temyiz itirazlarına rağmen, Yargıtay tarafından yapılan incelemede yargılamanın usulüne uygun olduğu, delillerin değerlendirildiği ve istinaf kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek oy birliğiyle onanmıştır.
6. Ceza Dairesi         2023/20866 E.  ,  2025/9955 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1572 E., 2023/1990 K.
SUÇ: İmzasız mektupla veya özel işaretlerle tehdit
HÜKÜM: Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk derece
Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09/02/2023 tarihli ve 2023/84 (E) ve 2023/189 (K) sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-b, 62, 53, 51 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.06.2023 tarihli ve 2023/1572 Esas, 2023/1990 Karar sayılı kararıyla dosya üzerinden yapılan inceleme üzerine, sanığın üzerine atılı eylemin basit tehdit suçunu oluşturduğu değerlendirilerek, Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle kapsamında kalan basit tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma safhasında taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığından bahisle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu damasının düşürülmesine karar verilmek suretiyle hükmün düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan vekilinin temyiz istemi, İstinaf mahkemesince mektubun ulaştığı ilk andan itibaren müvekkilinin mektubu kimin yazdığını anladığı şeklinde yapılan yorum nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin sadece sanığın tehdit eyleminden değil, yaralama eyleminden de şikayetçi olduğuna, darp olayının yaşandığı esnada tehdit içerikli mektubun kim tarafından yazıldığına dair müvekkilinin çıkarımda bulunmasının doğal olduğuna, taraflar arasındaki uzlaşmanın da usulüne uygun yapılmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
20.11.2025 tarihinde karar verildi.