Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından temyiz başvurusunun gerekçesizlik nedeniyle reddine karar verdi.
Özet: Sanık müdafiinin çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından verilen hükme karşı yaptığı temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 298/1. maddesi uyarınca temyiz sebebi içermemesi nedeniyle oy birliğiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı onanmış ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi de hükmün niteliği itibarıyla reddedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/1393 E., 2024/1208 K.SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, cinsel tacizHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmün niteliği itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.