Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan verilen 10 yıl hapis cezasının istinaf reddi üzerine yapılan temyiz incelemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı kararı.
Özet: Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama suçundan sanığa ilk derece mahkemesince verilen 10 yıl hapis ve adli para cezası kararı, istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanmış; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları üzerine yüksek mahkemece, sanığın ikametinde istihbari bilgilere dayalı yapılan aramada ele geçirilen farklı türdeki uyuşturucu maddeler, satışa hazır paketler ve kullanıcı tanık beyanları gibi somut delillerin uyuşturucu ticareti suçunu kesin olarak ispatladığı, yargılama sürecinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebi oybirliğiyle esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2024/20104 E.  ,  2025/8959 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/675 Esas, 2024/337 Karar
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma ve sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2023/118 Esas, 2024/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 53, 58, 63, 54/1, 54/4, 55/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/675 Esas, 2024/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanığın Temyiz Sebepleri
Hukuki bir gerekçe içermemektedir.
2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sağın ticaretini yaptığı iddia edilen uyuşturucu maddeleri kullanmak amacıyla bulundurduğuna, uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçuna ilişkin somut delil bulunamadığına, sanığın tahliyesine ve beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'nin ... Mahallesi 1125 Sokak No: 4 sayılı adreste bulunan ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde istihbari bilginin edinilmesi üzerine 19.01.2023 tarihinde kolluk görevlilerince ikametin yakınlarında bekleme yapıldığı sırada söz konusu ikamete kullanıcı tanık ... .'nın geldiği ve kısa süre sonra ikametten ayrıldığının görüldüğü, kesintisiz takibe alınan kullanıcı tanığın, durdurularak üzerinde suç ve suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine montunun cebinden çıkarttığı alüminyum folyoya sarılı vaziyette olan daralı ağırlığı 0,24 gram gelen metamfetamin maddesini rızaen teslim ettiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama el koyma emrine istinaden sanığın ikamette ve eklentisi niteliğinde ki müştemilatta yapılan aramada uyuşturucu maddelerden sentetik kannobinoid maddesi ve satışa hazır vaziyette paketçikler halinde metamfetamin maddesi, çok sayıda Galara 300 mg, Neurontin 800 mg ve Perge 300 mg ibareli sentetik ecza hapları ve 1 adet kullanılmış alülminyum folyo rulosu ele geçirildiği olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan
tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hukuka uygun surette elde edilen ve eksiksiz incelenen delillerin suçun sübutunun tayinde yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, kimlik tespit tutanağı, olay tutanağı içeriği yakalama, arama ve elkoyma tutanağı, sayım ve tartım tutanağı, uzmanlık raporu, ele geçirilen maddelerin çeşitliliği ve kullanıcı tanığın soruşturma aşamasında sıcağı sıcağına alınan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesinin arama sırasında ele geçirilen sentetik kannabinoid maddesi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının gerekçeli kararda tartışılmaması hususunda eleştirisinin yerinde olduğu görülerek, verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2024/675 Esas, 2024/337 Karar sayılı kararı kararında, sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.