Yargıtay 4. Ceza Dairesi, tehdit ve hakaret suçları yargılamasında hakaretten beraat eden sanık müdafiine vekalet ücreti ödenmemesinin hukuka uygun olduğuna karar verdi.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince beraat kararı verilmiş ancak avukatlık ücretine hükmedilmemiştir; temyiz incelemesinde, sanık aynı davada tehdit suçundan mahkum olduğu için avukatlık hizmetinin bölünemeyeceği gerekçesiyle hakaret suçundan beraat kararına rağmen vekalet ücreti talebinin reddedilmesinin hukuka uygun olduğuna karar verilerek bölge adliye mahkemesi kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1729 E., 2024/1832 K.SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde;Tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇHakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanık hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEBİSanık müdafiinin hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücreti verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, hakaret suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu tehdit suçunun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, hakaret suçuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.10.2025 tarihinde karar verildi.