Koruma Tedbirleri Nedeniyle Haksız Gözaltı Tazminatında Yeni Yasal Düzenlemelerin Temyiz Sınırlarına Etkisiyle Maddi ve Manevi Tazminatın Yeniden Belirlenmesi Kararı.
Özet: Haksız gözaltı nedeniyle açılan tazminat davasında, Yargıtayın önceki bozma kararı sonrası yeniden verilen hükmün, 7531 ve 7550 sayılı Kanunlarla belirlenen temyiz kesinlik sınırları dikkate alınarak temyize tabi olduğu tespit edilmiş; bunun üzerine, davacı vekilinin hükmedilen maddi ve manevi tazminatın yetersizliği ile vekalet ücreti, davalı vekilinin ise tazminatın fahişliği ve davanın reddi gerektiği yönündeki itirazları kapsamında, ilk derece mahkemesinin koruma tedbirleri nedeniyle kısmen kabul kararının hukuka uygunluğu değerlendirilmektedir.
12. Ceza Dairesi         2025/5557 E.  ,  2025/8935 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2083 E., 2025/797 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 16.01.2019
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,
Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.012,20 TL maddi tazminatın; 187,20 TL'lik kısmının gözaltı tarihinden itibaren, 825,00 TL'lik kısmının kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden itibaren ve 300,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat, davalı vekilinin ise manevi tazminat bakımından manevi tazminat miktarının 400,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 150,44 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden, 825,00 TL'lik maddi tazminatın ise kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden itibaren ve 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Ağır Ceza Mahkemesinin maktu vekalet ücretinin altında vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının çok eksik olduğuna ve davacının zararını karşılamadığına ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın reddine, hükmedilen tazminatların fazla olduğuna ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/9556 Soruşturma, 2019/138 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından 13.02.2017-16.02.2017 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında 03.01.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.