yargıtay 12. ceza dairesinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan koruma tedbirleri tazminat davasında, bozma sonrası hükmün temyiz incelemesi ve parasal kesinlik sınırının değerlendirilmesi kararı.

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan koruma tedbirleri tazminat davasında, bozma sonrası hükmün temyiz incelemesi ve parasal kesinlik sınırının değerlendirilmesi kararı.

Özet: Bu hukuki evrak, haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında, ilk derece mahkemesinin 148 günlük haksız tutukluluğun ardından beraat eden davacı lehine kısmen kabulle verdiği 3.706,06 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminat kararının davalı vekili tarafından temyizini incelemektedir; Yargıtay, önceki bozma kararına uyularak yapılan yargılamada usul ve esasa ilişkin bir aykırılık bulunmadığını belirtmekle birlikte, davacının çok sayıda kesinleşmiş mahkumiyeti ve halen hükümlü olması gerçeğinden hareketle, haksız tutukluluk süresinin başka bir mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediği hususunun önemini vurgulamaktadır.

12. Ceza Dairesi 2025/5238 E. , 2025/8998 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/298 E., 2025/61 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 29.12.2017

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,

Temyize konu İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 341/2. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin İlk Derece Mahkemesince davanın yasal süresinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.10.2024 tarihli ve 2022/55 30... /4843 Karar sayılı ilamıyla"... davacının da bu süre içinde 29/12/2017 tarihinde dava dilekçesini vererek beraat kararının kesinleşmesinden itibaren yasal bir yıllık sürede dava açtığının anlaşılması karşısında davanın esastan incelenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 3.706,06 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 03.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri: davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna, reddedilen kısım bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/65 Esas, 2016/204 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının yağmaya teşebbüs suçundan 03.10.2011-28.02.2011 tarihleri arasında 148 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.02.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davalı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının adli sicil kaydının incelenmesinde çok sayıda kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunduğu, UYAP üzerinden yapılan incelemede davacının halen hükümlü olduğu anlaşılmakla, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, davacının tutuklulukta geçirdiği sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edildiğine dair bilgiye rastlanılmadığının bildirildiği belirtilmiş ise de ceza dava dosyası kapsamında tutukluluk süresinin mahsubuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 144/1. maddesinin (a) bendinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiğinden, davacının tazminat talebine dayanak ceza davasında tutuklulukta geçirdiği günlerin başka bir mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediği hususunun etraflıca araştırılmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "3.291,35" TL olarak tayin edilmesi yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "3.706,06" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2-Davacının dava dilekçesinde yalnızca faiz talebinde bulunduğu dikkate alındığında hükmolunan tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken davacı lehine olacak şekilde gözaltı tarihinden itibaren işletilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4 maddesi uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.