haksız gözaltı sonrası açılan tazminat davasında, kanuni değişikliklerle temyiz kesinlik sınırının belirlenmesi ve hükmedilen maddi-manevi tazminat miktarına ilişkin değerlendirme.

Haksız gözaltı sonrası açılan tazminat davasında, kanuni değişikliklerle temyiz kesinlik sınırının belirlenmesi ve hükmedilen maddi-manevi tazminat miktarına ilişkin değerlendirme.

Özet: Bu hukuki metin, "silahlı terör örgütüne üye olma" suçlamasıyla dört gün haksız yere gözaltında tutulduktan sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen bir davacının, uğradığı maddi ve manevi zararlar için açtığı tazminat davasına ilişkin temyiz incelemesini konu almaktadır; daha önce verilen bozma kararı üzerine yeniden hüküm kurularak davacıya kısmen maddi ve manevi tazminat ile vekalet ücreti ödenmesine karar verilmiş olup, hem davacı vekili kararda eksik inceleme yapıldığını, taleplerinin tam karşılanmadığını ve hükmedilen miktarın yetersiz olduğunu ileri sürerek, hem de davalı vekili davanın reddi gerektiğini veya hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğunu iddia ederek temyiz yoluna başvurmuştur, dosyanın esas incelemesine geçilmeden önce, yakın zamanda yürürlüğe giren yasal düzenlemeler uyarınca kararın miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenmiştir.

12. Ceza Dairesi 2025/5145 E. , 2025/8919 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2771 E., 2025/246 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 16.01.2019

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu,

Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 70.000 TL maddi ve 80.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 187,20 TL maddi tazminatın ve 400,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden, maddi tazminat kapsamında, soruşturma evresinde vekil ile takip edilen işler için karar tarihinde geçerli olan 825,00 TL avukatlık ücretinin ise, kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı yönünden maddi tazminatın istinaf kesinlik sınırında olduğundan maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin reddine, hüküm fıkrasındaki manevi tazminat miktarının "450,00 TL'" ye yükseltilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile davacının 13.02.2017 - 17.02.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı süreler için 150,43 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren, maddi tazminat kapsamında, soruşturma evresinde vekille takip edilen işler için karar tarihinde geçerli olan 825,00 TL avukatlık ücretinin, kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar tarihinden itibaren ve 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik incelemeye dayalı olduğuna, taleplerin karşılanmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davanın tamamen kabulü yönünde karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın kısmen reddine karar verilmesi nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/9556 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan 13.02.2017 - 17.02.2017 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2019 tarihli ve 2017/9556 Soruşturma, 2019/138 Karar nolu kararı ile davacı hakkında atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı verildiği, kararın davacı vekiline 11.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz edilmemesi üzerine kesinleştiği, kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliğ edilmediği, kesinleşme tarihinden itibaren gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.