Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunda, alkolmetre çıktısındaki imza eksikliği ve kan örneği alınmaması nedeniyle beraat eden sanığın istinaf mahkemesince mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesi.
Özet: İlk derece mahkemesinin, sanığın itirazına rağmen usulüne uygun kan testi yapılmaması ve alkolmetre çıktısında imzasının olmaması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraat kararı vermesine karşın, bölge adliye mahkemesi savcılığın istinaf başvurusu üzerine bu kararı kaldırarak sanığın kendi beyanı ve alkolmetre raporuna dayanarak aynı suçtan bir yıl hapis cezası ile mahkumiyetine hükmetmiş olup, bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilerek yüksek mahkeme incelemesine sunulmuştur.
12. Ceza Dairesi         2025/1298 E.  ,  2025/8896 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1037 E., 2024/1673 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi, 53/1-2-3, 58/6-7 uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama, iddia, sanık savunması, alkol raporu, seri muhakeme usulü teklif tutanağı, sosyal ekonomik durum araştırması, savunma dilekçesi, Devlet Hastanesinden gelen cevabi yazı, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, kolluk tarafından yaralanmalı trafik kazasına karışan sürücü hakkında öncelikle alkolmetre cihazı ile ölçüm yapılması ile yapılan ölçüm sonucuna itirazı bulunmaması halinde bunu tevsik edecek şekilde sürücünün tutanağa imzasının derç olunması (CMK 169/5) durumunda mezkur tutanakta tevsik olunan alkol oranının, sahteliği haricinde aksi sonradan ileri sürülemeyeceğinden hükme esas delil tahtında değerlendirilebileceği, ancak yapılan ölçüm sonucuna sürücünün itirazı bulunması halinde ise Ceza Muhakemesi Kanununun 75 inci maddesinde belirlenen usul çerçevesinde en yakın adli tıp kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluşlarına götürülerek vücudundan kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınması neticesinde elde edilecek alkol oranının hükme esas delil tahtında değerlendirilebileceği göz önüne alındığında; somut vakıada, alkolmetre cihazı ile yapılan ölçüm neticesinde sanığın 2.53 promil alkollü olduğunu tespit ve tevsik eden alkolmetre cihaz çıktısında kabule delalet edecek surette sanığın imzası bulunmadığı gibi, idari para cezası tutanağında da sanığın imzadan imtina ettiğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın kovuşturma aşamasındaki alkolmetre cihazı ölçüm sonucuna itiraz etmesine ve alkol oranının kan numunesi üzerinden tespit edilmesine dair talepte bulunmasına karşın kollukça bu hususta işlem ifa edilmediği yönündeki iddiasının aksini ortaya koyan usulünce tanzim edilmiş tutanak ve sair delil bulunmadığından "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca ölçüm sürecinin sanığın savunmasında izah ettiği şekilde vuku bulduğu kabul edilerek, sanığın itirazına rağmen KTK 48/3-2.cümle uyarınca alkol tespitinde kullanılmak üzere en yakın sağlık kuruluşunda vücudundan kan, tükürük veya idrar gibi örnekler alınması gerekirken usule aykırı surette yapılan alkolmetre cihaz ölçümünün hükme esas delil tahtında değerlendirilemeyeceği, sanığın müdafii bulunmaksızın kollukça alınan ifadesinin, kovuşturma aşamasında kabul edilmemesi nedeniyle CMK 148/4 maddesi uyarınca hükme esas delil tahtında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla sanığın olay anında yasal sınırın üst miktarında alkollü olduğu dosyada mübrez delail kapsamında sabit olmadığından sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetli görülmemiş, duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilmiş, sanığın hem soruşturma aşamasında hem de yargılama aşamasında alkol aldığını beyan ettiği, dosya içerisinde mevcut ... Devlet Hastanesinde görevli doktor ... tarafından imzalanan alkolmetre çıktı raporuna göre sanığın 2.53 promil alkollü olduğunun tespit edildiği böylelikle sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
5271 sayılı CMK'nın 286/2-d. maddesi gereğince 28.02.2019 tarihinden sonra ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı CMK 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararlarının temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.