Yargıtay, cinsel taciz davasında istinaf sonrası verilen mahkumiyet hükmünü sanık ve bakanlık temyizlerini reddederek onadı.
Özet: Cinsel taciz suçundan ilk derece mahkemesince beraat eden sanık hakkında bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine, daha önce reddedilen temyiz isteminin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı ile yeniden incelenmesi sonucunda; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının temyiz istemi kanunen davaya katılma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilirken, sanığın beraat talebi ve takdiri indirim uygulanmaması yönündeki itirazları da yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle reddedilerek bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmü onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/76 E., 2020/2407 K.SUÇ : Cinsel tacizHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş olup, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin temyiz istemlerinin reddi ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca itirazın kabulü ile temyiz istemlerinin reddi kararı kaldırılarak dosyanın uygulamanın denetlenmesi amacıyla Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın Temyiz İstemiÖzetle, HTS kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlemediği ve beraat etmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇEA. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARA. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi YönündenGerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Sanığın Temyiz İstemi YönündenGerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde karar verildi.