Taksirle öldürme suçundan bilinçli taksirle verilen cezanın orantısız artırılması ve mesleği şoför olan sanığın sürücü belgesinin hukuka aykırı geri alınması kararı.
Özet: Yüksek mahkeme, taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararını temyizen değerlendirirken, sanığın bilinçli taksir nedeniyle temel cezasının kanundaki orandan fazla artırılmasını ve mesleği şoförlük olan sanığın sürücü belgesinin 3 yıl gibi orantısız bir süreyle geri alınmasını hukuka aykırı bularak, yerel mahkeme kararında tespit edilen bu hatalar nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemlerini yerinde görmüştür.
12. Ceza Dairesi         2021/7881 E.  ,  2025/8887 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2447 E., 2019/1838 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz isteği, hukuk ve hakkaniyete aykırı karar verildiğini, ölenlerin emniyet kemerinin takılı olmadığını, müvekkilin ise emniyet kemeri takılı olduğundan burnunun bile kanamadığını, ölenin aracında istiap haddinin aşıldığını, çocukların koltuk bağlayıcılarının olmadığını bu nedenlerle kusur ve nedensellik bağının değerlendirilmesi gerektiğini, olayın basit taksir kapsamında kaldığını, savcılık mütalaasında bilinçli taksir oranı 1/3 istenmesine rağmen mahkemece 1/2 uygulanmaması gerektiğini, müvekkilinin hızının az olduğunu, karşı tarafın panik ve stres yaparak kendi şeridini koruyamadığını, müvekkilinin elinden gelen çabayı gösterdiğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, ölen sürücünün ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin şoför olduğundan 3 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmaması gerektiğini, hükmolunan cezanın fazla olduğunu, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin olaya uygulanması gerektiğini, eksik gerekçe ile hüküm verildiğini, belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri dışında, gündüz vakti, havanın açık, yolun kuru, düz ve eğimli, hız sınırının 90 km/s, yol platform genişliğinin 6.60 metre, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, devlet karayolunda seyri sırasında sollama yasağı olmasına rağmen hatalı şekilde sollamaya geçerek karşı şeride oradan da karşı banket tarafına doğru geçirdiği aracı ile karşı yönden gelmekte iken, kendi şeridine giren sanık idaresindeki aracı fark ettiğinde banket tarafına doğru yönelen ölen sürücünün otomobille bankette çarpışması sonucu meydana gelen ve iki kişinin ölümü ve dört kişinin nitelikli yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1.Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin sollama yasağı olan yerde sollama yapmasından ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2.5237 sayılı Kanun'un 53/6. fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği, aynı Kanunun 3/1. fıkrası uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan sanığın sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.