Yargıtay 4. Ceza Dairesi, tehdit suçundan kesinleşen hükme yönelik temyiz istemini reddederken, hakaret suçunda sanığa tebliğ süresi gözetilerek istinafın esastan reddini hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Bu hukuki evrakta, tehdit suçundan verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebi reddedilirken, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz başvurusu, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği prensibi uyarınca süresinde kabul edilerek esastan incelenmiştir; Yargıtay, hakaret eyleminin sanık tarafından işlendiğini ve mahkemenin haksız tahrik hükümlerini uygulamama gerekçesini yerinde bularak, mağdur sayısı dikkate alındığında ceza artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılmaması eleştirilse de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi görmeyerek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2025/10060 E.  ,  2025/20851 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/619 E., 2024/693 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2023 tarihli 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 13, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 7201 sayılı Kanun'un 11/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 35/2. madelerindeki düzenlemeler ile müdafi ve vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, bu kapsamda gerekçeli kararın sanığa 25.09.2024 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 19.08.2024 tarihinde sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; tanıkların olayın tarafı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık savunması, şikayetçi anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.