Yargıtay 4. Ceza Dairesinin insan ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde suçun yasal unsurlarının ve uygulamasının değerlendirilmesi.
Özet: Birden fazla sanık hakkında insan ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiilerinin yetkisizlik, zamanaşımı, eksik soruşturma, delil yetersizliği, adil yargılama hakkının ihlali gibi çeşitli hukuka aykırılık iddialarıyla temyiz yoluna başvurması ve katılan vekilinin vekalet ücretine hükmedilmemesine itiraz etmesi üzerine, yüksek mahkeme iki sanık hakkındaki hükümlerde hukuka aykırılık görmeyerek bu kararları onarken, katılan bakanlığın anayasal görevi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmeyişini yerinde bulmuş, ancak insan ticareti suçunun unsurlarına ilişkin açıklamaları tamamlanmadan metin sonlanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2025/3104 E.  ,  2025/19889 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/733 E., 2019/562 K.
SUÇ : İnsan ticareti
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında insan ticareti suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûle ve yasaya aykırı karar verildiğine, mahkemenin görevli ve yetkili olmadığına, zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, eksik soruşturma yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, iddianame, mütalaa ve hüküm arasında çelişki bulunduğuna, uzlaşma ile 5237 sayılı Kanun'unun 62... . maddesinin tatbik edilmediğine, iddianame ve eklerinin sanığa okunmadığına, dosyada imza eksikliğinin mevcut olduğuna, hesap hatası yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri özetle; suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, kararın usûle ve yasaya aykırı olduğuna, davanın reddedilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere yöneliktir.
3. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; yetersiz gerekçeyle hukuka aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılması için yeterli delilin bulunmadığına, mağdurun dinlenmediğine, adil yargılama hakkının ihlal edildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 44. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddelerinin gözetilmediğine dairdir.
4. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri özetle; kararın usûle ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, fikri içtima hükümlerinin dikkate alınmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
5. Katılan vekilin temyiz sebepleri özetle; vekâlet ücretine hükmolunmamasına ve belirlenecek sair hususlara yöneliktir.
III. GEREKÇE
Anayasa’nın 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetildiğinde vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerinde bulunmuştur.
A. Sanık ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıklara yükletilen insan ticareti eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 80. maddesindeki düzenlenen “insan ticareti” suçunun oluşabilmesi için failin mağduru zorla çalıştırmak, hizmet ettirmek, fuhuş yaptırmak veya esarete tâbi kılmak ya da vücut organlarının verilmesini sağlamak maksadıyla "tehdit, baskı, cebir veya şiddet uygulamak, nüfuzu kötüye kullanmak, kandırmak veya üzerindeki denetim olanaklarından veya çaresizliğinden yararlanarak rızasını elde etmek" biçiminde bir harekette bulunması ve bu hareketleri yaparken veya yaptıktan sonra mağduru ülkeye sokması, ülke dışına çıkarması, tedarik etmesi, kaçırması, bir yerden başka bir yere götürmesi, sevk etmesi veya barındırması gerekmektedir. Suçun oluşması için hem araç hareketlerden, hem de amaç hareketlerden en az birisinin bir arada bulunması gereklidir.
Araç hareketler, asıl veya amaç hareketlerden önce veya en geç bu hareketlerle eş zamanlı olarak yapılmalıdır. Böylece öncelikle araç hareketler ile mağdurun iradesi kırılmalı ve görünüşte rızası elde edilmeli daha sonra da bu husustan yararlanarak suçu oluşturan asıl amaç hareketler gerçekleştirilmelidir.
Bu durumun tek istisnası, 5237 sayılı Kanun'un 80/3. maddesindeki “on sekiz yaşını doldurmamış olanların birinci fıkrada belirtilen maksatlarla tedarik edilmeleri, kaçırılmaları, bir yerden diğer bir yere götürülmeleri veya sevk edilmeleri veya barındırılmaları hâllerinde suça ait araç fiillerden hiçbirine başvurulmuş olmasa da faile birinci fıkrada belirtilen cezalar verileceği” yönündeki düzenlemedir.
İnsan ticareti suçunun asıl (amaç) hareketleri; kişileri ülkeye sokmak, ülke dışına çıkarmak, tedarik etmek, kaçırmak, bir yerden başka bir yere götürmek, sevk etmek ve barındırmaktır. Bu hareketlerden bir yerden başka bir yere götürmeyi nakletmek şeklinde anlamak gerekir. O hâlde bir yerden başka bir yere götürmek mağdurun yurt içinde bir yere ya da yurtdışına faille veya onun adına hareket eden bir kimseyle birlikte taşınmasını, naklini ifade etmektedir (...., s.116.).
Bu açıklamalar ışığında, tüm kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçlamayı kabul etmeyen ve mağdurun fuhuş eylemlerine aracılık yaptıkları anlaşılan sanıkların, 18 yaşını doldurmayan mağdura yönelik insan ticareti suçu kapsamında amaç hareketlerden hangisini ne şekilde gerçekleştirdiği, diğer sanıkların eylemlerine iştirak edip, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri kanaatine ne şekilde varıldığı açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında, sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.12.2025 tarihinde karar verildi.