Cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat eden sanık hakkındaki karara yönelik istinaf ve temyiz başvurularının hukuka uygun bulunarak esastan reddi.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince esastan reddiyle onanmasının ardından, katılan vekilinin tanık ifadelerinin yetersiz değerlendirildiği ve suçun alenen işlendiği yönündeki temyiz itirazlarının Yargıtay tarafından incelenerek, mahkemenin yargılama sonuçlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddedilip beraat hükmünün kesinleştiğini belirten bir hukuki belgedir.
4. Ceza Dairesi         2023/9319 E.  ,  2025/20829 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1982 E. 2022/1311 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; tanıkların ihbarın ve olayın hemen sonrasında verdiği ifadelerinin hükme esas alınmamasının hatalı olduğuna, katılanın onuru, kişiliği, saygınlığı ve itibarı hedef alınarak atılı suçun alenen işlendiğine, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.