Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararını yetersiz delil ve aleniyet eksikliği gerekçesiyle bozdu.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, özellikle tek tanık beyanının yeterli görülmemesi ve eylemin aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğunun yeterince açıklanmaması gibi gerekçelerle hukuka aykırı bulunarak, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı bozulmuş ve dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2025/7711 E.  ,  2025/20825 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2153 E. 2021/211 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; tanık Z.A ile arasında bir konuşma geçtiğine, katılana yönelik bu sohbette hakaret etmediğine, tek tanık beyanının başka delille desteklenmediğine, ifade özgürlüğünün ihlal edildiğine, olay yerinin aleni olmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmediğini belirtmesi, tanık Z.A. ve sanık arasındaki konuşma sırasında sanığın katılana yönelik hakaret sözünü duyan tek kişinin ihbar eden tanık Z.A. olması karşısında, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Kabule göre de; hakaret eyleminin sanığın çalıştığı iş yerinin hangi bölümünde gerçekleştiği ve aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesi uygulanarak cezada artırım yapılması,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.