Yargıtay, annenin nitelikli öldürme suçundan mahkumiyetini, lohusalık psikozu ve sanığın suç tarihindeki yaşının eksik incelenmesi nedeniyle bozdu.
Özet: Sanık hakkında nitelikli öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda onanmasına rağmen, temyiz incelemesinde, sanık annenin eylemi gerçekleştirdiği sırada lohusalık psikozu etkisinde olup olmadığının ve suç tarihinde çocuk olup olmadığının, tüm tıbbi kayıtlar, fiziki muayene, adli tıp raporu ile doğum tutanağı getirtilerek eksiksiz bir inceleme ile belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna hükmedilerek istinaf kararı bozulmuştur.
1. Ceza Dairesi         2024/4392 E.  ,  2025/7452 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/760 E., 2024/1025 K.
SUÇ : Nitelikli öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/239 Esas, 2023/626 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, nitelikli öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 82/1-d-e, 62... . maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2024/760 Esas, 2024/1025 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, uygulamaya 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d-e maddeleri ile başlanması gerekirken aynı Kanun'un 81/1. maddesi ile başlanması sonuca etkili olmadığından eleştirilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz delille karar verildiğine, eylem sanık tarafından gerçekleştirilmediğinden sübuta ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre; olaydan sekiz gün önce doğan bebek maktulün, sanık ile katılan ...’in müşterek çocukları olduğu, olay günü sanığın, maktul kucağındayken maktulü yere attığı, ağlaması üzerine susana kadar maktulün üzerine kapandığı, maktulün bir süre sonra ses çıkarmadığı, bu durumdan korkan sanığın maktulü hastaneye götürdüğü, hastaneye getirildiğinde maktulün nabzının atmadığı, Gaziantep Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 22.12.2017 tarihli raporunda bebeğin ölüm sebebinin kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması olduğunun tespit edildiği anlaşılan olayda;
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.07.2025 tarihli ve 2024/1-322 Esas, 2025/300 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; sanık annenin eylemi gerçekleştirdiği sırada, algılama ve irade yeteneğini önemli ölçüde yitirmesine sebep olacak şekilde lohusalık psikozunun etkisi altında bulunup bulunmadığının tespitini teminen; sanığın suç tarihine kadar olan evreye ilişkin tüm tıbbi kayıt ve belgelerinin getirtilip fiziki muayene ve gözleminin de yapılması ile elde edilen bulgular muvacehesinde, sanığın psikotik bir travma yaşamasının ve bebeğe yönelik bilinç dışı harekette bulunmasının, bu bağlamda, 5237 sayılı Kanun'un 34. maddesi uyarınca algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini arızi olarak kaybetmesinin mümkün olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak saptanmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tüm bilimsel veriler ve dosya kapsamına göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanığın yaşının küçük olduğunu savunması ve Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulunun 25.11.2022 tarihli raporunda " sanığın grafi çekim tarihinde (17-02-2022) 22-25 (yirmiiki-yirmibeş) yaş arası ile uyumlu olduğu, geriye dönük bir değerlendirme ile olay tarihindeki (19-10-2016) yaşı hususunda tıbbi yorum yapılamadığı, gerçek yaşı ile ilgili hususun adli tahkikatla aydınlatılabileceğinin" bildirilmesi karşısında, sanığın doğum tutanağı getirtilip, resmi bir kurumda doğup doğmadığı da araştırıldıktan sonra 5271 sayılı Kanun'un 218/2. maddesi uyarınca sanığın yaşı konusunda karar verilip, sanığın suç tarihinde çocuk olup olmadığının tereddütsüz tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin "eksik incelemeye" yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2024/760 Esas, 2024/1025 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.10.2025 tarihinde karar verildi.