Yargıtay, otobüs şoförünün trafik kazasında ölüme neden olduğu olayda, bilinçli taksir şartları oluşmadığından bölge adliye mahkemesinin ceza artırım kararını bozdu.
Özet: Bir otobüs şoförünün neden olduğu ölümlü trafik kazası sonucu taksirle öldürme suçundan yargılandığı davada, ilk derece mahkemesinin hapis cezası ve ehliyet alıkoyma kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından şoförün tek başına uzun süre araç kullanarak bilinçli taksirle hareket ettiği gerekçesiyle artırılmış; ancak Yargıtay, sürücünün kaza anına kadarki sürüş süresinin uluslararası ve ulusal mevzuattaki yasal limitleri aşmadığını, ayrıca yorgunluk veya uykusuzluk ikrarının bulunmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesinin bilinçli taksir hükümlerini uygulayarak fazla ceza tayin etmesinin hukuka aykırı olduğuna hükmederek kararı bozmuştur.
12. Ceza Dairesi         2021/7861 E.  ,  2025/8843 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/270 E., 2019/1898 K.
SUÇ : Taksirle Öldürme
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, ceza miktarına, sanık müdafiinin temyiz isteği, kusura ve ceza miktarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki şeritli, bölünmüş, asfalt, Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile seyri sırasında kaza mahalli virajda direksiyon hakimiyetini kaybederek otobüsün yolun sağında yer alan kayalıklara çarpması ve yirmi metre sürüklenmesi sonucu otobüste yolcu olarak bulunan iki kişinin ölümü ve yedi kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında belirlenen temel cezanın ölen ve yaralanan kişi sayısına oranla az olduğu ve tek şoför olarak yorgun ve uykusuz şekilde uzun bir süre otobüs kullanarak kazaya neden olan sanığın eylemini bilinçli taksir koşulları içinde gerçekleştirdiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında temel cezanın 7 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve bu cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
20.07.1999 tarihli ve 4411 sayılı Kanunla katılmamız uygun bulunan Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması'nın (AETR) 6 ve 7. maddeleri ile Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesinde yer alan şehirlerarası otobüs şoförlerinin tek seferde 9 saat araç kullanabileceği ve en az 4,5 saatte bir ara vermesi gerektiği yönündeki düzenlemeler kapsamında 28.05.2016 günü gece 23.59 da yola çıkan sanığın sürüş süresinin mola hariç 29.05.2016 günü saat 08.59 da dolacağı, kazanın 29.05.2016 günü saat 08.20 civarında gerçekleştiği ve sanığın 4.30 da mola verdiği, ayrıca sanığın da yorgun ve uykusuz olduğuna dair ikrarı bulunmadığı göz önünde bulundurulduğunda, koşulları oluşmadığı halde sanığın tek şoför olarak yorgun ve uykusuz şekilde uzun bir süre otobüs kullanması nedeniyle atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinden bahisle TCK'nun 22/3. maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini;
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.