Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını, mevcut delillerin eylemleri ispatladığı ve yargılama sürecinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle onadı.
Özet: Yargıtay, sanık müdafiinin mağdurenin soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil olmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat verilmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirmiş; yargılama sürecinde usul ve kanuna uygunluk, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kesin verilere dayandırılması ve hükmedilen yaptırımların doğru belirlenmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
9. Ceza Dairesi         2021/21136 E.  ,  2025/8771 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/257 E., 2017/28 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında mağdurenin soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.11.2025 tarihinde karar verildi.