Özet: Sanığın, aleyhindeki ilk derece mahkemesi kararının kendisine usulüne uygun tebliğ edilip cezanın infaz edilmesinden yıllar sonra, kanuni bir haftalık temyiz süresini aşarak yaptığı temyiz başvurusunun ilk derece mahkemesince reddedilmesi üzerine, bu ret kararına karşı sanıkça yapılan temyiz istemi değerlendirilmiştir; Yargıtay, kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği ve cezanın infaz edildiği, kanuni bir haftalık sürenin çoktan dolduğu ve sanığın bu süre içinde ceza infaz kurumunda bulunmadığı dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek sanığın temyiz talebini oybirliğiyle reddetmiş ve ek kararı onamıştır.