Taksirle öldürme suçundan otobüs şoförüne verilen 6 yıl 8 ay hapis cezasının Yargıtay tarafından istinaf redlerinin ardından onanması.
Özet: Taksirle öldürme suçundan bir sanığın, kavşakta geçiş hakkı ihlali yaparak iki kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, ilk derece mahkemesince verilen 6 yıl 8 ay hapis cezası ve sürücü belgesinin geri alınması kararının, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin itirazlarının bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, Yargıtay, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, tüm delillerin tartışıldığı ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı gerekçesiyle temyiz başvurularını oy birliğiyle reddederek hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/886 E., 2019/2043 K.SUÇ : Taksirle öldürmeHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; savunma haklarının kısıtlandığına, kusur tespitine, araçta emniyet kemerinin bulunmamasının ölüme etkili olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.III. OLAY VE OLGULAR1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 12.05.20 17... :15 sıralarında sanık ...'ün sevk ve idaresinde bulunan 59... plaka sayılı şehir içi yolcu otobüsü ile seyir halinde iken bölünmüş, tek yönlü, düz ve eğimsiz, asfalt, kuru zeminde, gündüz vakti, meskun mahalde Saray İlçesinden Kapaklı İlçesine seyir halinde iken sanığın kendisine hitaben "dur" levhasının bulunduğu ...kavşağına geldiği sırada katılan ...' ın yönetimindeki 59... plakalı kamyonla çarpışması sonucunda sanığın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın vefat ettikleri, diğer sürücü katılan ...'ın yaralandığı olayda, 12.05.2017 tarihli kaza tespit tutanağı, 13.11.2017 tarihli bilirkişi raporu, 03.07.2018 ATK Trafik İhtisas Dairesi raporlarına göre sanığın "kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamamak, geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek" kuralını ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1 ve 53/6 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.IV. GEREKÇE ve KARARYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.