Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanıkların hakaret suçundan mahkumiyetlerine ilişkin istinaf ve temyiz başvurularının, polis şiddeti iddiaları ve haksız tahrik savunmalarına rağmen esastan reddederek hükümleri onadı.
Özet: Sanıklar hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından, Yargıtay, sanıkların olay günü polis şiddeti gördükleri, beyanların taraflı olduğu ve haksız yere mahkûmiyet kararı verildiği yönündeki temyiz itirazlarını, sanıkların savunmaları, şikayetçilerin ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamındaki delillerin sanıkların eylemlerini doğruladığını, yargılamanın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunu belirterek oy birliğiyle esastan reddetmiş ve hükümlerin onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/7664 E.  ,  2026/259 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/490 E. 2024/659 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'ın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, olay günü polislerin kendisine psikolojik ve fiziki olarak şiddet uyguladıkları, polislerin beyanlarının taraflı olduğu, savunmasına itibar edilmeyerek haksız şekilde mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanık ...'ın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği, haksız şekilde kendisine ceza verildiği, polisler tarafından olay sırasında ve sonrasında darp edildiği, eksik inceleme yapıldığı, sadece polislerin beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet kararı verildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanıkların savunmaları, şikayetçilerin beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine ve yasal koşulları oluşmadığından sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanıkların temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.