Hakaret suçunda sanık hakkında aynı eylemden daha önce mahkumiyet kararı bulunması nedeniyle davanın reddedilmesinin hukuka uygun olduğu kararı.
Özet: Sanık hakkında açılan hakaret davasının, sanığın aynı eylemden dolayı başka bir mahkemede zaten mahkumiyet hükmü almış olması nedeniyle ilk derece mahkemesince reddedilmesi ve bu karara yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, temyiz incelemesinde de söz konusu önceki mahkumiyet durumu göz önüne alınarak davanın reddi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmedilmiş ve katılan vekilinin temyiz istemi oybirliğiyle esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2090 E., 2022/3120 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen davanın reddi hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine karar verilen dava henüz kesinleşmediğinden birleştirme kararı yerine, davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.III. GEREKÇESanık hakkında aynı tarihli, aynı eylemden dolayı Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli, 2020/188 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, Mahkemenin davanın reddine dair takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.