Yargıtay 4. Ceza Dairesi, tehdit suçunda temyiz edilemez nitelikteki hükme yönelik temyiz isteminin reddi kararını ve hakaret suçunda ceza verilmesine yer olmadığı hükmünü onadı.
Özet: Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, tehdit suçundan ise hapis cezası verdiği hükümlere yönelik yapılan temyiz başvurularını incelemiştir. Tehdit suçu bakımından bölge adliye mahkemesinin temyiz talebini kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddeden ek kararını hukuka uygun bularak onamış, hakaret suçu yönünden ise yapılan incelemede kararında hukuka aykırılık tespit etmeyerek her iki hükme ilişkin temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükümlerin onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/10724 E.  ,  2026/258 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2350 E. 2023/140 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükümlerin ayrı ayrı kaldırılmasına, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 129/1-son ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-d maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit suçu yönünden ise sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 43/1, 43/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla bir kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli ek kararıyla tehdit suçu yönünden sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçları işlemediği, beraatine karar verilmesi gerektiği, davanın zamanaşımına uğradığı, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Katılan vekilinin temyizinin; sanığın hakkında yürütülen icra takibine konu borcunu ödemekten kaçınmak ve buna katılanı zorlamak amacıyla hakaret ve tehdit eylemleri gerçekleştirdiği, katılan hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılarak dava açılmış olmasının haksız tahrik sebebi olarak kabul edilemeyeceği, masumiyet karinesinin ihlal edildiği, katılan hakkında mahkumiyet kararı verilmiş gibi değerlendirme yapıldığı, hükmün hukuka aykırı olduğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.01.2026 tarihinde karar verildi.