yargıtay, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda kasten öldürmeye teşebbüs ihtimali nedeniyle alt mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur.

Yargıtay, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda kasten öldürmeye teşebbüs ihtimali nedeniyle alt mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur.

Özet: Sanığın, öncesinde husumet bulunan mağduru tüfekle ateş ederek vücudunda hayati fonksiyonları ağır derecede etkileyen kemik kırığına ve organ işlevinde zayıflamaya yol açacak şekilde yaralaması sonucu neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan aldığı cezanın istinafça onanması üzerine, katılan vekilinin eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu yönündeki temyiz başvurusu üzerine Yargıtay, kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın ağırlığı göz önüne alındığında, olayın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma potansiyeli nedeniyle üst dereceli ağır ceza mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği ve bu sebeple görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararını bozarak dosyayı yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine iade etmiştir.

1. Ceza Dairesi 2024/2385 E. , 2025/7372 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/909 E., 2023/2912 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılan tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2022/1061 Esas, 2022/940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/909 Esas, 2023/2912 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın tasarlayarak öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde;

Dosya içeriğinden; sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü aralarındaki meseleyi konuşmak için buluşan taraflar arasında çıkan tartışma sırasında sanığın aracında bulunan tüfeği alarak ateş ettiği katılanın sağ el ve sağ bacağına isabet eden saçma tanelerinin vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve organlardan birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, suçta kullanılan aracın elverişliliği hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı dikkate alınarak, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 11. ve 12. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3., 4. ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle "görevsizlik kararı verilmesi gerektiği" yönünden katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/909 Esas, 2023/2912 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.