kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı delil yetersizliği, suç vasfı, haksız tahrik ve usuli hatalar gibi temyiz iddiaları yargıtay tarafından esastan reddedilerek hükümler oy birliğiyle onandı.

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı delil yetersizliği, suç vasfı, haksız tahrik ve usuli hatalar gibi temyiz iddiaları Yargıtay tarafından esastan reddedilerek hükümler oy birliğiyle onandı.

Özet: İki kişiyi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkum edilen sanık hakkında verilen hapis cezalarını onayan bölge adliye mahkemesi kararının temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin ileri sürdüğü delil yetersizliği, öldürme kastının bulunmadığı, haksız tahrik hükümleri ile lehe kanun uygulanması gerektiği ve usul hatalarına ilişkin itirazlar değerlendirilmiş; yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, toplanan delillerin yeterli olduğu, sanığın eylemlerinin öldürme kastıyla gerçekleştirildiği, haksız tahrik şartlarının oluşmadığı ve usul hatalarının bulunmadığı gerekçeleriyle, temyiz istemi esastan reddedilerek hükümlerin oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.

1. Ceza Dairesi 2024/3892 E. , 2025/7298 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/486 E., 2024/466 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/187 Esas, 2023/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62... . maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2024/486 Esas, 2024/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, hükümde yanlış hesaplama yapıldığına, sanığın müdafi huzurunda savunmasının alınmadığına, son sözün sorulmadığına haksız tahrik hükümlerinin ve lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yaralanmalarının niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin tanıkların müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, hükümde hesaplama hatasının bulunmadığı, 17.10.2023 tarihli celsede sanığa son söz hakkının verildiği, 12.10.2023 tarihli celsede sanığın Mahkeme huzurunda alınan savunmasında sanık müdafinin hazır bulundurulduğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2024/486 Esas, 2024/466 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.