Nitelikli kasten öldürme suçunda haksız tahrik indirimiyle verilen eksik ceza tayini bozmasına karşı ağır ceza mahkemesinin direnme kararının Yargıtay tarafından incelenmesi.
Özet: Nitelikli kasten öldürme suçundan yargılanan sanık hakkında, yerel mahkemenin iki kez haksız tahrik indirimi uygulayarak verdiği cezanın, Yargıtay tarafından koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümleri nedeniyle eksik ceza tayini gerekçesiyle bozulmasına rağmen bu bozma kararlarına direnerek aynı hükmü sürdürmesi üzerine, savcılık ve katılan vekillerinin haksız tahrik indiriminin hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazları çerçevesinde direnme kararının hukuki denetimini konu edinen bir belgedir.
1. Ceza Dairesi         2025/4749 E.  ,  2025/7442 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/214 E., 2025/91 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
KARAR : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bozma üzerine kurulan İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2025 tarihli ve 2024/214 Esas, 2025/91 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/8165 Esas, 2024/590 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;
Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği hükmün re’sen de temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin bulunmadığı belirlenmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine kurulan İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddesi uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının, sanık müdafii, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan ... vekili, katılanlar ...ve ................ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.01.2022 tarihli ve 2021/11788 Esas, 2022/719 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında "koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/332 Karar sayılı kararı ile; 28.05.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararda direnilerek 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
3. Bu kararın sanık müdafii, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/8649 Esas, 2022/9058 Karar sayılı ilamı ile dairece verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğundan direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.01.2023 tarihli ve 2022/1-573 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/200 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1.maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
5. Anılan kararın katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan ... vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/8165 Esas, 2024/590 Karar sayılı ilamı ile "koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine kurulan İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2025 tarihli ve 2024/214 Esas, 2025/91 Karar sayılı kararı ile 15.06.2023 tarihli ve 2023/200 Esas, 2023/424 Karar sayılı kararda direnilerek, sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, ilişkindir.
2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.
3. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.
4. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine ve sair yönlere, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; sanık ile ailesi ve özellikle babası olan maktul arasında, sanığın yaşam tarzı ve cinsel tercihleri nedeniyle önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, mevcut anlaşmazlık nedeniyle sanığın alkol ve uyuşturucu madde kullandıktan sonra ailesinin fertlerine yönelik saldırgan davranışlarda bulunduğu ve ortak ikametteki eşyalara zarar verdiği, sanığın annesi olan mağdur ...'e yönelik tehdit eylemi nedeniyle suç tarihinden kısa süre evvel tedbir kararı verildiği ve mağdur ...'in kızının evinde kalmaya başladığı, olay günü sabaha karşı uyuşturucu madde etkisi altında babası maktulün bulunduğu ikamete dönen sanığın maktul ile yaşadığı tartışma sırasında evdeki eşyaları kırarak zarar verdiği ve saldırgan tutumlarını sürdürerek 155 Polis İhbar hattını arayıp maktulün kendisini rahatsız ettiğini ve eğer gelmezlerse onu öldüreceğini ihbar ettiği, maktulün de hemen akabinde 155'i aramak suretiyle oğlunun evdeki eşyalara ve kendisine zarar verdiğini, gelecek ekiple birlikte ambulans talep ettiği, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın maktulü göğsünden bıçakladığı, maktulün yaralı vaziyette sokağa çıktığı esnada sanığın ikamette bulunan maktule ait pantolonunu alarak cebindeki cüzdan ve para ile birlikte evden kaçtığı olayda; farklı cinsel eğilimleri doğrultusunda ailesinin yaşadığı muhitte fuhuş yaparak hayatını sürdürüp kullandığı alkol ve uyuşturucu madde etkisi altında ikametteki eşyalara zarar verip aile bireylerini tehdit eden sanığın bu davranışları sebebiyle maktul ile arasındaki süregelen anlaşmazlığın, haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektirecek seviyeye ulaşmadığı, tahrikte etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulmasının söz konusu olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla, direnme kararı yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2025 tarihli ve 2024/214 Esas, 2025/91 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2023/8165 Esas, 2024/590 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,27.10.2025 tarihinde karar verildi.