Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sosyal medyada hakaret suçuyla ilgili temyiz başvurusunu reddederek mahkumiyeti onadı.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, müdafiinin ileri sürdüğü hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiği, suç konusu paylaşımın sanık tarafından yapılmadığı ve delillerin hukuka aykırı toplandığına ilişkin temyiz iddiaları, iddianamede belirtilen sosyal medya hesabının sanığa ait olduğunun ve yakın tarihli paylaşımların bu hesaptan yapıldığının anlaşılması ve tüm dosya kapsamındaki kanıtlar ışığında yerinde görülmeyerek reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını düzelterek istinaf başvurusunu esastan reddeden ve mahkumiyeti onayan hükmünün hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/8836 E.  ,  2026/249 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1342 E. 2024/1760 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, suça konu paylaşımın sanık tarafından yapılmadığı, aksi yönde somut delil bulunmadığı, polisin sanal ortamda işlendiği iddia edilen suçlarda kimlik tespiti yapmasına izin veren 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyeti Kanunu’nun Ek 6. maddesine eklenen 18. fıkrasının iptaline karar verildiği, delilerin hukuka aykırı toplandığı, sanığın bilgisayarında inceleme yapılmadığı, paylaşımın bizzat sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tespit edilmediği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, araştırma raporu ve tüm dosya kapsamından, iddianamede belirtilen sosyal medya hesabının sanığa ait olduğu ve sanığın yakın tarihli paylaşımlarının bu hesapta bulunduğu anlaşıldığından suça konu paylaşımın sanık tarafından yapıldığının kabulü ile mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafiii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.01.2026 tarihinde karar verildi.