Yargıtay 6. Ceza Dairesi, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan ilk derece beraat kararını kaldıran mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi reddederek kararı onadı.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesi tarafından kaldırılarak ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan adli para cezasına hükmedilmesi üzerine, katılan kurum vekilinin cezanın azlığı ve takdiri indirimlerin hukuka aykırılığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; Yargıtay, istinaf mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği ve yaptırımların doğru belirlendiği gerekçesiyle temyiz istemini esastan reddederek hükmü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/1228 E., 2024/922 K.SUÇ: İbadethanelere ve mezarlıklara zarar vermeHÜKÜM: İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmüTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceSerik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/187 Esas, 2021/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.B. İstinafAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.03.2024 tarihli ve 2022/1228 Esas, 2024/922 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 153/1, 62, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemiSanık lehine takdiri indirim yapılması, cezanın alt sınırdan verilmesi ve para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna, resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, kararında, katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.