Kasten yaralama suçundan verilen kararların temyiz incelemesinde, Ceza Muhakemesi Kanunu 286/2-d maddesi uyarınca hapis cezası sınırına takılan hükümlerin temyiz isteminin reddi ile istinaf mahkemesince beraatten mahkumiyete çevrilen diğer hükümlerin esastan incelenerek onanması.
Özet: Sanık hakkında kasten yaralama suçundan bölge adliye mahkemesince verilen kararlara yönelik temyiz incelemesinde, bir mağdura ilişkin mahkumiyet kararının ceza miktarı nedeniyle temyiz edilemez olduğu tespit edilerek temyiz istemi reddedilmiş; diğer iki mağdura yönelik, ilk derece mahkemesinde beraatle sonuçlanıp istinaf mahkemesince mahkumiyete çevrilen kararların ise hukuka uygun olduğu, gerekçeli kararda gösterilen delillerle desteklendiği, usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek sanığın temyiz itirazlarında hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2024/2836 E.  ,  2025/7295 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/198 E., 2023/3253 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet kararları
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükümlerinin; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-d maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/709 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/3253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında;
a) Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, e, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 29, 62, 53... . maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçları işlemediğinden hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim uygulanan ve ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında diğer lehe hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen;“…ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Mağdurlar ... ve ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2023 tarihli ve 2023/198 Esas, 2023/3253 Karar sayılı kararı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.