yargıtay 1. ceza dairesi, kasten yaralama ve 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde zamanaşımı hususunu ele alıyor.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde zamanaşımı hususunu ele alıyor.

Özet: Bu hukuki evrak, ağır ceza mahkemesi tarafından verilen, birden fazla mağdura yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesini konu almaktadır. Yüksek Mahkeme, bir mağdura yönelik kasten yaralama hükümlerini usul ve esasa uygun bularak sanıkların haksız tahrik gibi itirazlarını reddetmiş, ancak diğer mağdurlara yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları için suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz incelemesi tamamlanmadan dolacağını tespit etmiştir.

1. Ceza Dairesi 2024/5302 E. , 2025/7223 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHLERİ : 25.12.2023

SAYISI : 2023/390 E., 2023/413 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, onama

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ile sanık ... hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmemiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/7717 Esas, 2023/1785 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanıklar hakkında:

a.Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b.Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c.Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 52... /1. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 800TL.adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlere ve sair yönlere, ilişkindir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, mahkûmiyetlere yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... hakkında kanuni ve yeterli gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 86/1, 86/3-e ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e ile 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla, 18.06.2013 olan suç tarihi dikkate alındığında, temyiz incelemesinden önce 18.06.2025 tarihinde olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu tespit edildiğinden, oluşan hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün ( 1 ) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün ( 1 ) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C.Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün ( 2 ) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1.maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

D.Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ile sanık ... hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünde ( 2 ) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/390 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2025 tarihinde karar verildi.