Yargıtay 11. Ceza Dairesi, dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesi beraat kararını kaldıran istinaf mahkemesinin mahkumiyet hükmünü onadı.
Özet: Dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesince beraat eden sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusu kabul edilerek ilk hüküm kaldırılarak sanığın dolandırıcılık suçundan 4 yıl hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; sanık müdafinin yetersiz delil iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtayca yapılan incelemede yargılama sürecinde ve kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2021/40672 E.  ,  2025/11799 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/415 E., 2019/882 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2019 tarihli ve 2018/202 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 43/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 25.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; müvekkilinin üzerine atılı suçu işlemediğine, müvekkilinin mahkumiyetine yeter delil bulunmadığına, müvekkili hakkında başka soruşturma ve kovuşturma dosyaları bulunmasının incelemeye konu davada mahkumiyet kararı verilmesini haklı göstermeyeceğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çumra Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.09.2025 tarihinde karar verildi.