Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan açılan davada verilen beraat kararının hukuka uygun olduğunu belirterek, katılan vekilinin temyiz talebini oybirliğiyle esastan reddetti.
Özet: Yüksek Mahkeme, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararını ve bu kararı onayan bölge adliye mahkemesi kararını yerinde bularak, katılan vekilinin suça konu sözlerin ifade özgürlüğü sınırlarını aştığı, Cumhurbaşkanının onurunu, kişiliğini ve itibarını hedef aldığı yönündeki temyiz itirazlarını reddederek, sanığın beraat hükmünü hukuka uygun bulmuş ve temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/9307 E.  ,  2025/19811 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/728 E. 2022/1031 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; suça konu sözlerin ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında olmadığına, sanığın sarf ettiği ifadeler ile katılanın onuru, kişiliği, saygınlığı ve itibarını hedef alarak atılı suçu alenen işlediğine, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Pazar (Rize) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.12.2025 tarihinde karar verildi.